معرفی کتاب توتوچان (دخترکی آن سوی پنجره)

اثر تتسوکو کورویاناگی از انتشارات نشر نی - مترجم: سیمین محسنی-ادبیات کودک

در مدرسهٔ توموئه که دانش‌آموزان آن مجاز بودند روی هر موضوعی که به آن علاقه‌مندند کار کنند، باید بدون توجه به آنچه در اطرافشان جریان داشت، ذهن خود را روی موضوع موردعلاقه‌شان متمرکز کنند. به این ترتیب، هیچ‌کس به بچه‌ای که آواز «چشم، چشم، دو ابرو» را می‌خواند، توجهی نمی‌کرد. یکی دو نفر به این موضوع علاقه‌مند شده بودند؛ اما بقیه غرق در کتاب‌های خودشان بودند. کتاب توتوچان قصه‌ای افسانه‌ای بود؛ دربارهٔ ماجراهای مرد ثروتمندی که می‌خواست دخترش ازدواج کند. نقاشی‌های آن جالب بود و کتاب طرفدار زیادی داشت.
همهٔ دانش‌آموزان مدرسه که مثل ماهی ساردین داخل واگن چپیده بودند، آنچه را در کتاب‌ها نوشته شده بود، با ولع می‌خواندند. آفتاب صبحگاهی از ورای پنجره‌ها به درون می‌تابید و چشم‌اندازی پدید می‌آورد که سبب شادمانی قلبی مدیر مدرسه می‌شد. همهٔ دانش‌آموزان آن روز را در کتابخانه گذراندند.


خرید کتاب توتوچان (دخترکی آن سوی پنجره)
جستجوی کتاب توتوچان (دخترکی آن سوی پنجره) در گودریدز

معرفی کتاب توتوچان (دخترکی آن سوی پنجره) از نگاه کاربران
Madogiwa no Totto-chan = Totto-chan: The Little Girl at the Window, Tetsuko Kuroyanagi
Totto-chan, the Little Girl at the Window is a childrens book written by Japanese television personality and UNICEF Goodwill Ambassador Tetsuko Kuroyanagi. The book was published originally as @Madogiwa no Totto-chan@ in 1981, and became an instant bestseller in Japan. The book is about the values of the unconventional education that Kuroyanagi received at Tomoe Gakuen, a Tokyo elementary school founded by educator Sosaku Kobayashi during World War II, and it is considered her childhood memoir. The book begins with Totto-chans mother coming to know of her daughters expulsion from public school. Her mother realizes that what Totto-chan needs is a school where more freedom of expression is permitted. Thus, she takes Totto-chan to meet the headmaster of the new school, Mr. Kobayashi. From that moment a friendship is formed between master and pupil.
عنوان: مدرسه ی رویایی : توتوچان دختر کوچکی آنسوی پنجره؛ مدرسه ی رویایی : توتو-چان دختر کوچکی پشت پنجره؛ نویسنده: تسوکو، کورویاناگی؛ اول دسامبر سال 1994 میلادی
عنوان: مدرسه ی رویایی : توتوچان دختر کوچکی آنسوی پنجره؛ نویسنده: تسوکو، کورویاناگی؛ مترجم: سیمن محسنیی؛ تهران، نشر نشر نی، 1373؛ در 194 ص؛ چاپ دوم 1393؛ شابک: 9789641852575؛ موضوع: داستانهای نویسندگان از سرگذشتنامه مدیران مدارس ابتدایی - شخصیتهای تلویزیونی ژاپنی - قرن 20 م
عنوان: مدرسه ی رویایی : توتو-چان دختر کوچکی پشت پنجره؛ نویسنده: تسوکو، کورویاناگی؛ مترجم: سوسن فیروزی؛ تهران، نشر قطره، 1391؛ در 221 ص؛ فروست: هنر و ادبیات جهان، جهان داستان، چاپ دوم 1392؛ شابک: 9786001195693؛
در مدرسهٔ توموئه (توموئه در زبان ژاپنی معنی خاصی ندارد، یک شکل است. دایره‌ ای با علائمی شبیه کاما در درون دایره) دانش‌آموزان اجازه داشتند روی هر موضوعی که به آن علاقمند هستند کار کنند، معلمی آنجا درس نمی‌دهد و هیچ دانش آموزی شعر تکراری نمی‌خواند. جاذبه و انگیزه بچه‌ های مدرسه توموئه اغلب به سمت چیزهای نوظهور است. از هر تجربه تازه‌ ای به شدت استقبال می‌شود. تمرکز روی محیط پیرامون است، نه آنچه که در کتاب‌های درسی نوشته شده است. آزادی ذهن در مدرسه تا آنجا پیش می‌رود که حتی کلاس‌ها هم مانند واگن قطار چیده شده‌ اند. به این ترتیب همه دانش آموزان قدرت انتخاب دارند. در واقع مدرسه رویایی داستان واقعی شیوه آزاد آموزش و پرورش ژاپن را روایت می‌کند. نویسنده در چنین مدرسه‌ ای درس خوانده است. تتسوکو کورویاناگی که نام رسمی توتوچان نویسنده کتاب است، خاطرات خود را در کتابی با عنوان: «توتوچان؛ دخترکی آن سوی پنجره» گردآوری کرده است. توتوچان کتاب را به مدیر مدرسه تقدیم می‌کند. در آن زمان مدارس زیر نظر آموزش و پرورش کلی ژاپن قرار داشتند، اما کوبایاشی، مدیر و طراح مدرسه ، طرحی نو در انداخت. مدرسه‌ ای آزاد را بنا نهاد که در آن به سرشت و طبیعت پاک کودک بها داده می‌شود. کتاب راهنمای جالبی برای والدین، معلمان و مدیران است. این کتاب، نه تنها در ژاپن پرفروش بوده، بلکه در سراسر جهان به چند زبان ترجمه شده و جزو کتاب‌های پرفروش است. کتاب، راهنمای عملی مفید است و می‌توان ایده‌ های نو و جذابی برای کودکان از آن برداشت کرد. ا. شربیانی

مشاهده لینک اصلی
مدرسه رویایی...
مدرسه ای که واقعا رویایی واستثنایی بود...
مدرسه ای که بچه هایی که استثنایی نبودند روهم استثنایی پرورش داد وبه هر بچه ای اجازه داد خودش رو نشون بده ازیک بچه عادی تا بچه های برچسب داری مثل توتو چان وتاکاهاشی و می یازاکی.
چقدر خوب ورویایی بود ...
اولین کتابی بود که متحولم کرد وباعث شد تو رفتارم با بچه ها تجدید نظر کنم!
به خصوص که موقع خوندنش دائما یه کودک دور وبرم بود...
او به اموزگارانش توصیه میکرد:((مانع بلند پروازی های کودکان نشوید ))یا ((رویاهای کودکان از رویاهای شما بزرگ تر است.))
عالی بود.حیف که ایجاد همچین مدرسه ای رویایی مصادف شده بود باجنگ جهانی دوم وخرابی مدرسه:((
حیف که اقای کوبایاشی رفت وندید ادم ها(چند نسل بعد تر ازخودش فکر کنم!) تو گوشه وکنار دنیا باهاش به وسیله همون دختر کوچولو که 4 ساعت به حرفاش گوش کرداشنا شدند...

مشاهده لینک اصلی
تتو چان: دختر کوچولو در پنجره توسط Tetsuko Kuroyanagi، یک بازیگر ژاپنی نوشته شده بود، یادداشت های مبتنی بر تجربه دوران کودکی خود را در مدرسه ابتدایی Tomoe Gakuen، قبل از جنگ جهانی دوم نوشته شده بود. Totto چان، که به عنوان یک مشکل ساز توسط معلم او مجبور شد از مدرسه بیرون برود. مادر مضطربش پس از آن او را به Tomoe Gakuen، یک مدرسه توسط سرپرست آقای Kobayashi، که دیدگاه کاملا متفاوت در مورد تحصیل در مقایسه با دیگر مربیان زمان خود بود. او یک مربی بود که اعتقاد داشت که احترام، تشویق و آزادی، کلید پیشرفت کودک است تا تنبیه و بوکس دادن فرزند به دلخواه خود از بزرگسالان. من برای اولین بار این کتاب را هنگامی که بچه بودم، احتمالا در مورد سن توتوی یا کمی مسن تر. خواندن این کتاب / خاطرات به عنوان یک بچه، همانند خواندن یک پری دریایی از یک دختر کوچک است که به سرزمین عجایب سرازیر می شود. به یک معنا، تتو چان ها در Tomoe Gakuen تجربه واقعا چیزی کمتر از یک پری می آید درست است. تتو چان و دوستانش در کالس های ساخته شده از واگن های قطار (به دلیل فقدان صندوق های واقعی کلاس های درس) مطالعه می کردند، معلمانشان به آنها آموزش دادند تا خود را آزادانه بیان کنند و درس های غیر متعارف را بیان کنند، سرپرستشان زمان را صرف گوش دادن به آنچه فرزندان مجبور به گفتن و صحبت کردن با هم بودند مثل ... معجزه کردن ... خیلی بیشتر از آنکه به دنبال تتو چان بگردیم، اکتشافات جدیدی درباره خودش و جهان اطرافش را بررسی می کنیم. و از طریق نوشتن، می توانید حس کنید که همیشه دوست دارید، عشق بسیار عاشقانه فرزندان: عشق در میان والدین و فرزندان، در بین تولو چان و دوستان، در میان معلمان و دانش آموزان. اما شادی همیشه به پایان می رسد، درست مثل هر کودکی . با نزدیک شدن به کمبود جنگ و مواد غذایی، توتو چان به آرامی حقیقت سخت را از طریق مرگ دوستانش و غیره یاد گرفت. شگفتی های کوچک و ماجراهای کودکان به آرامی و مطمئنا به جنگ ادامه یافت و در نهایت Tomoe Gakuen به آتش کشیده شد زمین در طی یک بمب گذاری، و هرگز بازسازی نشده است. این یک پایان دلبستگی به یک داستان فوق العاده است. من اعتراف می کنم هر وقت که من وقایع و شخصیت های دلخراش را در تتو چان به یاد می آوردم، در چشمان من پاره شد. این یک کتاب است که هر دو روشنگری، غنی و در حال حرکت در همان زمان است. اگر تا به حال کسی را دیده اید که مانند آقای کوبایاشی سرپرست باشد، آنگاه یک روح خوش شانسی را حساب کنید.

مشاهده لینک اصلی
من معتقدم کتاب ها می توانند سحر و جادو کنند آنها می توانند شما را هیپنوتیزم کنند، آنها می توانند شما را خنده دهند، حتی می توانند قلب شما را شکستن و یا شما را به یک سفر ممکن است شما هرگز از رویای! بله، کتاب ها جادویی هستند! و این کتاب توتو چان بزرگترین سحر و جادو است که اخیرا در آن آمده ام. من بانو € ™ T فکر می کنم تنها پنج ستاره واقعا می تواند احساسات من برای این کتاب! Totto چان، یک دانش اموز اول، دختر ژاپنی در جهان از خود زندگی می کردند را بیان کنند. او دوست داشت که صحبت کند، عاشق دوست های جدید شد و همیشه در مورد هر چیز کمی از سوالات در سرش کوچک است. گاهی اوقات او می خواست جاسوسی و گاهی اوقات یک ایستگاه مدرس باشد! دختر کوچولو گرانبها توتو چان! اما این نگرش او او را از مدرسه سنتی خسته و رها کرد. می تونی باور کنی؟ آنها در واقع یک درجه ی اول را اخراج کردند. جوان توتو چان هیچ ایده ای نداشت که چه اتفاقی می افتاد در حالی که مادرش او را به یک مدرسه ی جدید Tomoe فرستاد. این کمی شبیه به قبلی نبود. در آن مدرسه، کلاس ها در واگن های رها شده گرفته شد! بله، راه آهن واقعی! این باعث شد که توتو چان در اولین نگاه به عشق مدرسه جدیدش بپردازد! هنگامی که او با مدیر کل، آقای کوبایاشی ملاقات کرد، اولین سوال او از او پرسید که آیا او یک مدیر یا مدیر ایستگاه بود! سرپرست خندید و همه چیز را که توتو چان میخواست بدون زخم بشنود گوش داد. این باعث شد او شادترین فرد جهان شود! او نمی توانست بیشتر صبر کند تا روز اولش را در آن مدرسه سرگرم کننده آغاز کند. روزهای شلوغی توت مانند رویاها بود. مدرسه آنها را مجبور به مطالعه یک موضوع خاص نمی کرد. آنها می توانند روز خود را با هر موضوعی که دوست دارند شروع کنند. آنها قبل از غذا خوردن آواز خواندن ----Chew، جویدن، آن را بجوید خوب، همه چیز که می خورید؛ جویدن آن و جویدن آن و جویدن آن و جویدن آن، برنج و ماهی و گوشت شما @ جذاب، درست است؟ معلمان نیز پس از ناهار، آنها را به قدم زدن می بردند. حتی سالن اجتماعات خود را به عنوان محل کمپینگ استفاده می کردند! اما در طول جنگ جهانی دوم همه چیز بد شد. مردم مردند، زخمی شدند، شهرها بمباران شدند، کمبود غذا وجود داشت! روزهای شادمانی توتو نیز به آن ها تبدیل می شود! در ابتدا او بهترین دوست یاسوکی چان را از دست داد. وقتی توتو چان به یاسوکی چان زمزمه کرد، گریه میکردم. شاید مایلیم دوباره به جایی برسم که خیلی بزرگتر بود. و احتمالا بیماری فلج اطفال تا آن موقع درمان خواهد شد. سپس او بهترین دوست دیگر خود را، سگ راکی ​​او را از دست داد. او غمگین بود، واقعا غمگین بود. اما غم انگیز ترین اتفاق بعدا ادامه یافت. مدرسه محبوبش سوخته شد! رویای آقای کوبایاشی در میان شعله های ناپدید شد ... | این ها فانتزی نیست! اینها واقعا اتفاق افتاد! کمی Totto چان خودش این کتاب را نوشت. بله، این داستان از نویسنده مشهور ژاپنی Tetsuko Kuroyanagi است. در ابتدا فکر کردم این یک داستان است. اما معلوم شد که غیر علمی است! من این کتاب را خیلی دوست دارم توتو چان واقعا خوش شانس بود و بچه های دیگر نیز این فرصت را داشتند که دوران کودکی خود را در یک مدرسه ای مانند Tomoe که آنها را به زندگی و خندیدن آموزش می داد، سپرد. این کتاب قلب من را با برخی از احساسات بی شماری پر کرده است. من خندیدم، گریه کردم، خوشحال شدم، زندگی مدرسه را از دست دادم! اگر چه آن را به عنوان رویا به عنوان Tomoe بود، من آن را دوست داشتم و من هنوز هم آن را از دست. زندگی مدرسه بدون شک بهترین بخش زندگی من بود، درست مثل توتوی ها! :)

مشاهده لینک اصلی

রিভিউ
Totto-Chan: The Little Girl at the Window
Tetsuko Kuroyanagi
প্রায় সাত বছর আগে স্কুলের পাট চুকিয়ে ফেলেছি। কঠিন কঠিন নিয়মে বাঁধা ,শক্ত শক্ত পড়াশোনার সোনা ঝরানো দিনগুলোর জন্য আবেগ থাকা উচিত না তারপরও নিজের স্কুলের কথাটা মনে পরলে মনটা আর্দ্র হয়ে উঠে। ফাঁকিবাজ আমি কিভাবে স্কুলকে এত ভালবেসেছিলাম তা স্কুলটা ছেড়ে দেওয়ার আগ পর্যন্ত কখনো বুঝতেই পারিনি। আবার অনেক অনেক অনেকদিন পরে জাপানী লেখিকা এবং টিভি ব্যাক্তিত্ত Tetsuko Kuroyanagi এর লেখা Totto-Chan: The Little Girl at the Window বইটা পড়ে মনের লুকানো বাক্সটা থেকে স্কুলের জন্য ভালবাসাটা বের হয়ে আসলো টুকটুক পায়ে।

তোত্তো চান নামের সাত বছরের দুষ্টু-মিষ্টি মেয়েটার পরিচয় করিয়ে দেই আগে তার স্কুলের গল্প বলার আগে।মনে তার কতশত প্রশ্ন, মুখে তার ছুটে চলে অবিরাম কথার তুবড়ি। বাবা, মা আর রকি নামের একটা জার্মান শেপারড-এই হলো তোত্তো চানের পরিবার। সেই চঞ্চল তোত্তো চানকে কিনা তার স্কুল থেকে বের করে দেওয়া হলো অমনোযোগী বলে। এখন তাকে নিয়ে তার মা কি করে? তার মুক্তমনা মেয়েটার মনের বিকাশ ঘটানোর জন্য মা তাকে নিয়ে এলেন মিস্টার কোবাইশির তোমিও স্কুলে। অন্যরকম স্কুল, একটা স্বপ্নের স্কুল। যেখানে ক্লাস হয় মাঠে রাখা রেলগাড়ির ভাঙ্গা কামরায়।তাইতো প্রথম পরিচয়ে তোত্তো চান তার হেডমাস্টার কে জিজ্ঞেস করে,তুমি কে বলতো? স্কুলের মাস্টারমশাই,নাকি স্টেশনমাস্টার?।

ধরাবাঁধা সিলেবাসের বাইরে দিদিমণিরা যার যা পড়তে ভাল লাগে তাই তাকে পড়ান। স্কুলের হেডমাস্টার এর সাথে বসে ছাত্র ছাত্রীরা ঘন্টার পর ঘন্টা এলোমেলো গল্প করতে পারে, তিনিও হাসি হাসি মুখে ধৈর্য ধরে সব শুনেন।কখনো বিরক্ত হননা,কাউকে বকা দেননা। সেই যে একবার তোত্তো চান ময়লার গর্তে পরে যাওয়া তার থলেটা খুঁজে বের করতে গিয়ে সব ময়লা বের করে জায়গাটা নোংরা করে ফেললো, তিমি দেখেও না দেখার ভান করে চলে গেলেন। শুধু তাঁকে অলে গেলেন, কাজ শেষ হলে তুমি তো আবার সব গর্তে ঢুকিয়ে রাখবে তাই না? সেই মজার স্কুলে মজার মজার সব নিয়ম বের করেন এই হেডমাস্টার নামক অসাধারণ মানুষটি। অভিভাবকদের বলে দেন সবচেয়ে নোংরা- খারাপ জামাটা পরিয়ে বাচ্চাদের স্কুলে পাঠাতে যাতে তারা জামা কাপড়ের চিন্তা বাদ দিয়ে মনের আঁশ মিটিয়ে খেলতে পারে। আঁকাআঁকির জন্য চক হাতে খয়েরি মেঝেকে স্লেট বানিয়ে ছেড়ে দেন তাদের হাতে। স্কুলের প্রতিবন্ধী ছেলেটা যাতে খেলা অংশ নিয়ে জিততে পারে তার জন্য আবিস্কার করেন অদ্ভুত অদ্ভুত খেলা, সেইসব খেলায় অংশগ্রহণকারীদের জন্য আবার পুরষ্কার দেন নানারকম শাকসবজি। এখানেই কি শেষ? আছে গানের ক্লাস, নাচের ক্লাস,পিকনিক, কাম্পিং, একটা রেললাইনের বগিতে বিশাল লাইব্রেরি,লাঞ্চের সময়ে সবাই মিলে গাওয়া খাবার গান,
@ভালো করে চিবোও তুমি
চিবিয়ে চিবিয়ে খাও,
ভাত, মাছ, মাংস, ডিম
সবটা চিবিয়ে নাও!@

মাঝে মাঝে স্কুল থেকে সবাই মিলে হাঁটতে যাওয়া, ভূতের ভয় তাড়ানো, বক্তৃতা দেওা,কত্ত কত্ত মজা। হেডমাস্টার সাহেবের মাথায় কত বুদ্ধি। বাচ্চাদেরকে ভালবাসতে, ভালভাবে বুঝতে বোধয় তার চেয়ে বেশি আর কেউ পারেনা এই পৃথিবীতে। তাইতো বিশ্বযুদ্ধ শুরু হলে স্কুলের দারোওয়ানের যখন যুদ্ধে যাবার নির্দেশ আসে তখন তিনি বিদায়সভা না করে টিপার্টির আয়োজন করেন যাতে বাচ্চাদের খারাপ না লাগে। দিদিমণির ভুলের জন্য তাঁকে সবার সামনে না বকে নিজের বাড়িতে নিয়ে বকেন। অন্যদের মন খারাপ হবে দেখে তোত্তো চানকে আড়ালে ডেকে অনুরোধ করেন সে যাতে তার দামী ফিতাটা স্কুলে আর পরে না আসে।এত ভাল হেডমাস্টার আর এত সুন্দর স্কুল্টাকে কি ভাল না বেসে থাকা যায়? তাইতো একদিন তোত্তো চান হেডমাস্টারমশাইকে ডেকে বলে সে বড় হয়ে একদিন তোমিও এর দিদিমণি হবে, বখাটেদের টিটকারির উত্তরে সবাই মিলে গান গেয়ে মন ভাল করে ফেলে-
@তোমাই স্কুল, চমৎকার স্কুল;
ভিতরে আর বাইরে, খুবই চমৎকার স্কুল।@

আমার মনে হয় কি , যখন আমি একটা বই পড়া শুরু করি তখন আমার মনের ভিতরের রান্নাঘরে কেউ একজন আইসক্রিম বানানো শুরু করে। কিছু কিছু বই আছে পড়লে মনের আবহাওয়াটা বৈরি হয়ে উঠে। উত্তরে হাওয়া চলে হাড়কাপানো।মনের জানালা দরজা বন্ধ করে দিতে হয়। আইসক্রিমটা জমে ভাল। আবার কিছু বই পড়লে ঐ শীতের দেশে হটাত করে যেন সূর্যের তাপ এসে পড়ে। সবাই রোদ পোয়াতে মনের বারান্দায় চলে আসে, আইসক্রিমটা জমতেই চায় না। গলে গলে মালাই হয়ে যায়, কিন্তু খুব উপভোগ্য মালাই। এই ব্যাপারটাকেই heartwarming বলে কিনা কে জানে! এই বইটা যখন পড়ছি আমার মনের রাঁধুনি খুব আয়েশ করে মালাই খাচ্ছিল। আইসক্রিম জমেনি দেখে তার কোন খেদ নেই আর আমিও তাড়িয়ে তাড়িয়ে উষ্ণতাটুকু উপভোগ করছিলাম।

কি চমৎকার একটা গল্প,কি চমৎকার একটা লেখা। বইটা পড়তে গিয়ে খানিক্টা দ্বিধায় ছিলাম এটা আসলে ছোটদের বই নাকি বড়দের বই। কারণ মাঝে মাঝে কিছু বিষয়ের আলোচনা বা মনস্তাত্ত্বিক বিশ্লেষণগুলো যেভাবে উঠে এসেছে তাতে একেবারে ছোটদের বই বলা যায় না। কিন্তু একসময় পড়তে পড়তে মনে হবে ছোট বড় সব বয়সের মানুষের বইটা পড়া উচিত। এমন একটা স্বপ্নের স্কুল যে থাকতে পারে তা ভেবে অবাক হওয়া উচিত। এবং আশ্চর্যের কথা হলো বই শেষ করে যখন পাঠকরা লেখিকার নিজের কথা পড়বেন তখন অবাক হয়ে আবিস্কার করবেন এই অলীক ধরনের তোমিও নামের স্কুলটার অস্তিত্ব আসলেই ছিল। গল্পের তোত্তো চান লেখিকা নিজেই,অন্য কেউ নয় এবং বইয়ের কোন ঘটনা বানানো বা রঙ চড়ানো না। অনেকে অনেকবার তোত্তো চানের স্কুলকে সিনেমার পর্দায় নিয়ে আস্তে চাইলেও লেখিকা অনুমতি দেননি শুধুমাত্র বই পড়ে পাঠকদের মনে যে কল্পনার রাজ্য গড়ে উঠেছে তা কোন সিনেমানির্মাতা অতিক্রম করতে পারবেন না বলে বিশ্বাস করেন দেখে এবং আমার মতে এটা সর্বকালের শ্রেষ্ঠ একটা সিদ্ধান্ত।

নিজের হেডস্যারের সাথে সালাম দেওয়া বাদে কখনো সেভাবে কথা বলেছি বলে মনে পরেনা। কিন্তু বইটা পড়ার পর খুব ইচ্ছা হচ্ছে একটা স্কুল দিবো, ঠিক তোমিও এর মত নিয়ম ছাড়া স্কুল। যেখানে আনন্দ থাকবে, হাসি থাকবে, কান্নাও থাকবে,গতানুগতিক নিয়মের বাইরে গিয়ে শিক্ষাও থাকবে। আমি মিস্টার কোবাইশি হবো। তোত্তো চানের মতো অমনোযোগী ছাত্রছাত্রীরাও এই স্কুলে আসবার জন্য অস্থির হয়ে থাকবে আর একদিন সবাইকে গেয়ে শুনাবে,
@তোমাই স্কুল, চমৎকার স্কুল;
ভিতরে আর বাইরে, খুবই চমৎকার স্কুল।@

مشاهده لینک اصلی
 | • à | ¿A |\u003e § A | ¬A | ‡ †  |  |\u003e § ‡، ‡ A | ¯à§ A-A | ²à§ § \u003c§ \"A | ¤à | ¾à | ° à | ¾ à || ৠ‡  | \"য়à | ¾à | A | ªà | ° ° § ‡  |\"  |  | -§ § A | ¤à | -in | A | ¤à | ¿A | ²à | ¾à | - ‡ §، @ A | ¨à§ A | A | ¾à | ¹! A | ¶à§ A | §à§  § ‡ ° à | YA | ¿A |، à à || | ¿à§Ÿà§ † ‡ ° à | ®à | ¾à | A | A | ¾à | ²à§ \u003câ | ²à | ¾à | -A | ¾à | ° à | A | ¬A | Ÿà§ A • § A | ªà§ درجه A | A | A | A | ¾à | ¶ • •  |  | -A | ¾ ° § ‡ A | ² A | A |! ¾ @ A A | YA | ¿A | ¸à§ ‡ °  |  |  |  | à | ® • • A | YA | ¿A | ¬A | ‡ à ¥ ¤  |  | ‡ ‡ A | ¬A | A | YA | ¿Â |  | A | ¤ à à || | ¿A | ¨ • § ‡  | A | ªà§œà | ¿A | A | ¿A | ৠA | ¬à§ ‡ ‡ †  |  | \"A | ¸à§ \u003c  | ²à | ¾à | -in |\u003e § ‡ à ¥ ¤ ‡ A | ¬A | A | YA | ¿A | A | ¾ A | ªà§œà | ²à§ ‡ † A | ®à | ¿A | OEA | ¾à | ¨ A | ¤à§ ‡ ‡ ‡ A | ªà§ A | ¤à | ¾à | ® A | A | ¾، A A | ¤à§ A | ¤ A | ¸à§ A | ¨à§ به || A |  ° | A | A | A | ¸à§ A | YA | ¿• • § A | ² A | ¶à§ A | §à§ A-A | ²à§ A | ªà§ ‡  | ‡ A | A | ¾، A | ¬A | ¾à | ¸à§ A | ¤ A | ¬à§ ‡  | \" | ¥ A | ¾à | • à | ¾ A | A | ®à§ A | A | ¬A ¥ ¤à | ¹à§ A | A | ¾، A به | A | ¾à | ¨à§- ‡ @ @ توموئه A | A | ¾à | ®à | • یک | ¸à§ A • à | ²à§ § ‡ °  |  |  |  • ¥ | ¾ †  |  |\u003e § ‡، ‡ A | ¯à§ A-A | ¾à | ¨à§ ‡ A | ¬A | ¾à | šà§ A | SA | ¾à | ° à | ¾  | A | ¾ A-§  | ¶à | ¿A | ¤à | ¾à | ‡ •  |  | ° à | ¤à§ A | ªà | ¾à | ‡ § ‡ ° à ¥ ¤ A | ¤ A | ¾à || ৠ‡ °  |  |  | A | šà§ ‡\u003e ‡ §  | ®à | ¤ A | ¬A | ¿A | · য় A | ªà§œà | ¤à § ‡ § ‡ ° à | ªà | ¾à |، یک • § \u003câ | ¨à§ \u003câ | ¬A | ¾à | §à | ¾à | §à | ° à | ¾ A | A | ¿ য়à | ® A | ¨à§ ‡ ‡ به ¥  |  | ¤à | -A | ¾à | ¨à§ ‡ A | ¸à§ A • § A | ²à | YA | ¿A | ° A | ¹à§ A | ¡à | ®à | ¾à | ¸à§ A | YA | ¾à | ‡ § ‡ ° °  |  |  | • ¥ A | ¾ A | ¬A | ²à | ¾  | ¹à§Ÿà§ à ‡\u003e ‡ §، A | A | ¿A | A | ¿A | ¬ A | ¾à | šà§ A | SA | ¾à || ৠ‡ °  |  |  | • ¥ A | ¾ A-§ A | ¬ ای | ®à | ¨à§ \u003câ | ¯à§ \u003câ | - یک || A | ¿à§Ÿà§ A | ¶à§ A | ¨à§ ‡ ‡ ‡ à | A ¥ ¤à | ¤à | ¾à || ৠ |  | ° • در § ‡ A • § \u003câ | ¨à§ \u003c  | ¾à | œà§ • ‡ ‡ A | ¬A | ¾à | A | §à | ¾ à || ৠA A | A | ¾، A | ¤à | ¾à || ৠ‡  |  | ° • § ‡ ‡ A | A | ¿à§Ÿà§ A • § A | A | ¾à | ®à§ به | ªà | ¿A |،  |  | • § ‡ °  |، A | ªà | ¿A | A | A | ¿à | • • •  |  |  | ° § ‡، A | ¸à§ A | ªà§ \u003c  | YA | ¸à§ ° § ‡ ° à à || | ¿A | ¨  |  | ... یک || ৠA | ৠA | ¤ A | A | ¬ A-A | ²à | ¾à | § ‡ † درجه در য়ৠ\u003câ | OEA | ¨  |  | ° • § ¥ ¤ ‡ A | A A | ªà §  |  ¸à§ | A | ° • ° à | ¾à | A | ¹à | ¿A | ¸à§ ‡ ‡ A | ¬à§ A | ¨à§ \u003câ | YA | ¬à§ A • ، A | ªà§ ‡ A | ¨à§ A | A | ¿A | ²، A | A |  ¬ | A | | ¾ à à || | ¿à§Ÿà§ ‡، A | ¬A | ¿A | A | ¿A | ¨à§  |  | A | §à | ° § £ ‡ °  |  | A | ¬A | œà§ €  | A | ªà | ¹à | ¾à | ‰ ‡ ° à || ৠà | A ¥ ¤ ° à | ¸à§ A | ªà§  |  |  | • ¾à | A | ªà§ درجه سانتی ‡ ‡ য়ৠA | A | -A A | ¬A | ¾à | šà§ A | SA | ¾à | ° à | ¾ A | ®à | ¨ A | - A | ¾à | ° à | ¾à | ª • A | A | A | درجه سانتی\u003e § ‡، A | ¤à | -A A | ¤à | ¿A | A | ¿A | ¬A | ²à § ‡ à | ¨، @ چه چیز مهم است؟ آیا شما آنها را می خواهید؟ @ او پرسید. سپس او ادامه داد، @ مادران خود را برای امشب برای شام بخورید. شما سبزیجات خود را به دست آورده اید. شما با تلاش های خود غذا را برای خانواده های خود تهیه کرده اید. این چیه؟ Iâ € ™ خواهید شرط می بندم طعم خوب @ A |! ¬A | ¾à | šà§ A | SA | ¾à || ৠ‡ ° à | ®à | ¨  |  | -A | ¾à | ° à | ¾à | ª A | A | ¾à | ¬A | YA | ¾ A • à | ¿A | ¨à§ A | ¤à§ A | ¤à | - †  |  |  |  | ° ¥ A | ¾à | • § ¥ ¤à | ®à | ¾à§Ÿà§ A | A | ¾à ‡ ‡ ‡ à || ৠ |  | ° • § ‡ A | ¤à | ¿A | A | ¿ A | ªà | A | ¾à | ®à | ° ° §  | ¶ à || ৠ‡  |، A | A | ¬A | šà§ ‡ ‡ য়ৠA | ®à§Ÿà | ²à | ¾ A | OEA | ¾à | ®à | ¾ A | ªà | ° à | ¿à§Ÿà§ A | ¬A | ¾à | šà§ A | SA | ¾à | • ‡ § ‡ à | A • § § A A | ²à§ A | ªà | ¾à | A | ¾à | ¤à§ ‡ ‡، ‡ A |  ¯à§ | A | A | ¤à | ¾à || ৠ‡ درجه به | • § ‡ ‡ A | ¤à | ¾à || ৠA ° à | OEA | ¾à | ®à | ¾ A | ®à§Ÿà | ²à | ¾ A | ¹à | \"য়à | ¾ به | A | ¿à§Ÿà§ ‡ A | SA | ¿A | ¨à§ A | ¤à | ¾  |  | • ° ‡ A | ¤à§ A | A | ¾ A | ¹à§Ÿà ¥ ¤ à | ®à | ¾à§§à§ ‡ à | ° • | ¬A | A | ¾à | ° à | য়ৠ‡ A • § \u003c |  |  | • à | ¾à | œ A | ¬A | ¾-§ ‡ A | ²à | ¾  |  | ¥ § ‡ § ‡ • à | ªà | ¿A |\u003e A | ¿à§Ÿà§ A | A | ¾ ‡ † ‡ A | ¸à§ به ¥ ¤ @ او می خواست آنها لباس های بدترین لباس خود را می پوشانند تا اگر گلدان و پاره شود، آن ها را نخواهند دید. او فکر آن را شرم آور برای کودکان در مورد حال scolded نگران باشید اگر لباس خود را کردم کثیف و یا به تردید پیوستن در برخی از بازی RIP لباس های خود ممکن است پاره @ A |. ¬A | ¾à | šà§ A | SA | ¾à |  ° | ¾ A | ¸à§ A • § A | ²à§ A | ¯à§ ‡ ‡ ‡ A | ¤à§ A-§ A | ¬ ای | ªà |\u003e A | ¨à§ à || به | • ° A A | ¤à ¥ ¤ A | ¸à§ A • à | ²à | YA | ¿A | A | ¿à§Ÿà§ § ‡ ° à | ¤à | ¾à | A | ¾  | -§ A | ¬ ای | ¸à§ A | ¨à§ à à || |  ° | A |  | • à | YA | ¿-A | ¾à | ¨ A | ¬A | ¾à | ¨ A | ¿à§Ÿà§ ‡  |\u003e A | ¿A | ²à ¥ ¤ A-A | ¾à | A | YA | ¿A | ¹à | ²، توموئه @ مدرسه یک مدرسه فوق العاده است، داخل و خارج، ! یک مدرسه فوق العاده آن @ A • یک | ¤à | -A | ¾à | A | ¿A | A | ¾à | ²à | ¬A | ¾à | A | ²à§ ‡ A | A | ¿A | œà§ ‡ ° à | ¸à§  |  | • § A | ² A | A | ¿à§Ÿà§ ‡   | ¤ A | ¸à§ A | ¨à§ à à || | ° • à | YA | ¿Â |  |  | بیفزائید A | ¾à | ¨ | ¬A | ¾à | A | ¾à | ¨à§ \u003câ | A | ¾à§Ÿ.  |  |  | ° • یک | ®  | ... A | A |، A | -in §  |  |\u003e § \u003câ | Y یک |\u003e § \u003câ | Y یک | ~ A | YA | A | ¾ à à || | ¿à§Ÿà§ A | ¬A | ‡ ‡ A | YA | ¿A | A | ¾à | OEA | ¾à | ¨à§ \u003câ | A | ¬A | šà§ به ¥ ¤ ‡ ‡ য়ৠA | ¬à§œ • A | A | ¥ A | ¾، A | ªà§ A ° à | ¤à | ¿A | YA | ¿A | ~ A | YA | A | ¾à | ‡ A | A | ¤à§ A | A | ¿ ! ‡ A | ¬A | A | YA | ¿A | ªà§œà | ¾à | A | A | ®à§Ÿ A | ¬A | ¾à | ° ° ° à | ¬A | ¾à | à ‡ در ‡ ‡ | ®à | ¨à§ A | ¹à§Ÿà§  |\u003e § ‡، ‡ @ A A | A | ¸، یک † A | ®à | ¿à | A || A | ¿‡ A | ¸à§  |  |  | • § A | ²à | YA | ¿A | ¤à§ A | ªà§œà | ¤à§ ‡ ‡ ° à | ªà | ¾à | A | ¤à | ¾à | ® یک |  | ‡ ‡ A | ¹à§ A | ¡à | ®à | ¾à | ¸à§ A | YA | ¾à | A | YA | ¿A | ° ° ‡ به || ৠ| A | ¾-à | A || A | ¿† ‡ A | ®à | ¿A | ªà§ A | ¤ | ¾à | ®! @

مشاهده لینک اصلی
یک کتاب که از داستان واقعی نویسنده می آید. لمس کردن و الهام بخشیدن به چگونگی درک کودکان و جهان است. کودکان با بی گناهی و کنجکاوی، گاهی اوقات توسط بزرگسالان تعریف می شوند. و درمان یکی از بزرگسالان است چه گاهی اوقات باعث می کودکان نمی توانند آزادانه توسعه و کشف هویت و Soseki potensinyaadalah کوبایاشی، مربی برجسته و نوازنده است که تاسیس جای توموئه Gakuen Totto چان و 49 کودک دیگر در مدرسه است. بر خلاف مدارس معمولی، در تامو، کودکان آزادی داده می شوند، اعتقادی که اجازه می دهد تا آنها به بهترین و خلاقانه رشد کنند. مدارس و معلمان دشمنان کودکان نگران نیستند. اما می تواند یک دوست باشد که جهانشان را درک کند. یک کتاب که باید توسط کسانی که ادعا می کنند مربیان، دوستداران کودک و والدین هستند، خوانده شود.

مشاهده لینک اصلی
دسته بندی های مرتبط با - کتاب توتوچان (دخترکی آن سوی پنجره)


#ادبیات ژاپن - #ادبیات کودک و نوجوان - #خود زندگی نامه - #دهه 1980 میلادی - #کتاب هایی که به بیشترین زبان های دنیا ترجمه شده اند -
#انتشارات نشر نی - #تتسوکو کورویاناگی - #سیمین محسنی
کتاب های مرتبط با - کتاب توتوچان (دخترکی آن سوی پنجره)


 کتاب دوتا خفن
 کتاب دنیای سوفی
 کتاب باد در درختان بید
 کتاب کتاب بازها
 کتاب دستیار ماما
 کتاب دوتا خفن